شبانه همدرد

دلم گرفته... از حرف‌هایی که نگفتم، از بغض‌هایی که نریختم، از آدم‌هایی که رفتند، از بودن‌هایی که بودند؛ اما بودن‌شان، نه گرمای عشق بود نه پناه عشق نه دنیای عشق! گاهی دل آدم فقط می‌خواهد بنشیند، نه حرفی بزند، نه اشکی بریزد، نه…

گاهی آدم‌ها می‌روند، اما ردشان می‌ماند؛ در صداهایی که می‌شنوی، جاهایی که قدم می‌زنی، چهره‌هایی که می‌بینی، واژه های که تکرار می کنی رفتن فقط یک خداحافظی ساده نیست ، گاهی غیبت یک نفر می‌تواند سال‌ها حضورش را فریاد بزند پس اگر…

اگر پر داشتم، می‌پریدم از هیاهوی این زمین، از دلتنگی‌های نکبت‌بارش، از رنج‌های بی‌شمارش. پرواز می‌کردم دور و دور در ژرفای آسمان. می‌چیدم لبخند را از لب ابرها، نور را از دل خورشید، آرامش را از سکوت ستاره‌ها، و می‌ساختم آشیانه‌ام را…

چه تراژدی باشکوهی‌ست خندیدنِ من، خندیدن تو، خندیدن ما در صحنه‌ای به نامِ زندگی میانِ انبوه نگاه‌های قضاوت‌گر... چه نمایشِ جذاب و دیدنی با دیالوگی ساده: "من دختــــــرم!" سزاوارِ بازی‌کردن این صحنه‌ام. فقط بگذار نقشم را خوب بازی…

بـاز مـی‌رویــد غـزل از فـکـر نــا آرامِ مـن بغض پنهان شعر شد در واژه‌های خامِ من بـا قـوافی می کـنـم آبــاد سقــف خانه را خانـه‌ام رنگی گـرفت از آجری بی‌نـام من دخـتـر افـغـان زمـیـنم مـی‌سرایـم درد دل واژه‌ها تـفـسیـر شد از شـعلـه‌ی…

رمـز و راز زنـدگی رزمـنـدگیست بـا غـم و درد و الـم سازندگیست گـر همی خواهی شوی آسوده دل با بد و خوب جهـان بخشندگیست صبـرو بی صبری سیالی می کنند بخت و اقـبـال بلند ایستادگیست در نـبرد سـخت جـهـل و معرفـت قسمـت سـرباز جهـل بـازندگیست…

ته مې د پښتو لیکنې سوژه وې، نه پوهېږم څه وشول. له تا وروسته پښتو هم رانه هېره شوه ته ما پرېښودې خو پښتو له مانه زړه واخیست لکه رڼا چې د کور له پنجرې څخه بهر ووځي. او کوټه په تیارو کې پرېږدي ته لاړې، خو ما نوره پښتو ونه ویله. زما…

زه نه غواړم چې ناول ولیکم، بلکې غواړم، یو مینه ییز ناول ورسره تجربه وکړم؛ چې پیل منځ او پای ولري. نوم یې پاک احساس وي. په حقیقي نړۍ کې شتون ولري نه دا چې یوازې د خوب او خیالاتو په نړۍ کې. اصلي کرکترونه یې زه او هغه به اوسو.  فرعي کرکټرونه…

آخـر څـه کـوم زړه مـې جانـان غـواړي گناه خو نه ده زړه مې یارجان غـواړي د یــار پـه زړه، کـاش زمـا ځای بـه وي رنځور زړه مـې بـس یـو آرمان غواړي ای کاش چې قسمــت راسره یــاري کـا ورسـره چـکــر زړه مـې پـروان غـواړي که زما په نصیب نشي…