شعرونه او لنډۍ

چی او س زیری د بهــار شو ، ته لدي دیاره لاړې هر یو ګوټ ګل و ګلزار شو، ته لدې بهـــاره لاړې ظلــمتونه دي ورکیږي ، رڼا ګـــانی دي خوریږي چې وطن رڼا رڼا شـــو، ته له دی…

په دې لويو کائـــيناتو وايه څنگـــه دې پيـداکـــړم ستا د نښې دويشتو شوم نو بيا څنگه دې خطا کړم هــم باڼه دې کړم اوهـــم دې ويل ليمې پرما درنې دي هم کجل باندې دې تورکړم هم ښکاره…

خدایه وینمه قومونه چي اسمان ته پورته کیږي همدا یو کور دی پر مځکه چي سور اور پکښي بلیږي نه یې شپې سولې روښاني نه یې ورځي سوې کراري هم تیاره له ساندو ډکه هم رڼا وهي کوکاري یا یې…

یو چغال وو د رنګرېز خُم ته لوېدلی له یوه خُمه وو بل ته غورځېدلی یو څه سور یو څه زرغون یو څه لا شین سو له غوږونو تر لکۍ پوري رنګین سو په ځغستا ولاړی ځنګله ته سو دننه کنه روح یې…

چی او س زیری د بهــار شو ، ته لدي دیاره لاړې هر یو ګوټ ګل و ګلزار شو، ته لدې بهـــاره لاړې ظلــمتونه دي ورکیږي ، رڼا ګـــانی دي خوریږي چې وطن رڼا رڼا شـــو، ته له دی…

   کوم پاچا په تیر وختو کې کـوم زمان وو ساتلی  چاق زمـری قوی په ځان       مقرر یې دې  زمري ته خدمتګار وو د زمري  کار او محنت ته امیدوار وو   ورځ کې یو پسه زمري ته حواله وو…

له پردي وطنه ځمه لټوم کور د خپلوانو له رویباره مي پوښتمه محلونه د یارانو ما په تمه د درملو ورته عُمر دی خوړلی نه مرهم مي دي لیدلي نه مي څرک د طبیبانو خدایه زخم مي ناصور دی…

سیلاب د وینو را روان دی دتورتم له زړه  نه د خندا مرګ جنازې اخلي د پرتم له زړه نه نورنو د نوح په شان امید له زړونو ووتلو شراب بهیږي د خدای کورکې د زمزم له زړه نه ګوره ستا خپل…

     دا بــل شـوي سـره اورونه      دا ړنګ شوي چې کورونه                                  دا وران شــوي ګـــودرونه      دا ټــول څـېـرې ګـریوانونه…

  تــورې وريځې طــوفانونه غــم لــړلـي مــاښامـونــه    بيا اسمان ولې  په قهر دی بد حالت دی بد روزګار دی   د اسمان لمنې سرې دي درد اوغم شیبه، شیبې دي   دي غمجن، مهلک …