شعرونه او لنډۍ

ساړه مې کیږي، زړه کې کور راکړه له آتشي شونډو لږ اور راکړه چې مې د عمر ستوماني لرې شي جوخت مې سینې ته کړه او زور راکړه زه پاړوګر یم، ګلې نه ویریږم د تورو زلفو…

تا باندې څه وشوو چې غلام د هر غلام شوې ته د میخانې پاچا په څه گدا د جام شوې تا ته د آسمان کاسه یو تش کچکول د فقر ؤ ولې اوس په تور د درویزې باندې بدنام شوې ژوند که تش…

ګیله   تر کومه وخته چی ژوندی ومه، هیڅ شی نه ومه کله چی مړ شم ، همنفس د زاړه ځوان  به شمه چی تری نه لاړ شم او بیده شم ابدی خوب باندی نو  به ژوندی  شی خاطری  ورته جانان  به شمه…

در اقتفای این شعرِ شاعر مشهور ایران مهدی سهیلی هم سخن بسار دیدم ، همرهُ همدل کجاست؟ عالم از دیوانه بُر شد ،مردمِ عاقل کجاست؟ مرد صاحبدل غرق در طوفان وهمیم ،ای رهروان، منزل…

مځکه پر موږ تنګیږي موږ وروستي پړاو ته ټيلوي په دې لاره کي زموږ لاسونه او پښې تڼاکي کيږي مځکه موږ ژوي کاش موږ ورباندي را شنه سوي غنم وای مړه کېدای سوای او بیا را ژوندي کېدای…

چې سلامت له بيوسۍ نه په امان نشي غم به يې غم نشي آرمان به يې آرمان نشي ايره ايره دې کړو نظر دې ترينه واړوه لکه رانجه غوندې په سترګو کې دې وران نشي په دې عذاب دې…

زما یوه لنډه قصیده (درځم) پخوا په میډیا کې خپره شوې وه، اوس یې د نوي عیسوي کال په مناسبت څو بیتونه یو ځل بیا: لــــه ځـــانـــه وزمـــه پــه تـا پـسې درځم لـه شـره ستــــړی…

یو زړه غواړي چې مات کړمه، ځنځیر د رواجونو پروا نوره ونه کړمه، د پیر د رواجونو همدغو سر خوړلو مې خوړلي ارمانونه پر ذهن مې تل خور وي تور تصویر د رواجونو محرومه یم له حق نه چې…

نور مي بد راځي له سپینو اوښکو خپلو شاه زرګري! سلام واخله د ځپلو! د ناروغ وجود د زړه د وینوداره خوبولي سترګي راغلم ستا تر ښاره د دردونو باوجود مي ته وې یاده تور سترګي، توري…

ماشومتوب او د ځوانۍ شپې هسې لاړې لکه څوک چې له خولې توکاندې توکاړې بیا به رانشي هغه سپرلي د عمر چې خزان کړ په یوه ګوزار ریتاړې خاورې شوی یو ارمان به پوره نه شي ورپسې که شپه…