شعرونه او لنډۍ

سید عبیدالله نادر کال ۱۳۷۸پيښاور         نشته دردمند ، چي کړي دردونه حســـاب چي مو کړي خلاص ، لدي کړاو و عذاب د مــــور او پلار په شـــان مـــو ونازوي لارې ته ســــــم کړي…

چې مزدوري کومه؛ ښه کومه! خپله خواري کومه؛ ښه کومه! ښکلي په مينه باندې نه پوهېږي! سوال و زاري کومه؛ ښه کومه! زه په ماښام کې ميکدې ته ځمه! دا لوفري کومه؛ ښه کومه! روژې به نه…

په کلنو ګر ځومه په ګــــــــوګل کې ، خپل بیمار زړه خو برویانو په فراق کې مې ، زخمی او ګرفتار زړه شپی او ورځی دي تیریږی په سو چونو اندیښنو کي د مو دوبه تیریدو هم نه…

لمر هره ورځ راپورته کېږي خو هو اوس د پخوا په څېر رڼا نه کوي سترګې غړېږي خو هېڅ ديد يې نشته نظر اوس هغسې هوا نه کوي شپې د ژوند هغسې راز داره نه دي شپې اوس سهار ته…

کال ۱۳۵۳کابل چي په ژبه می ، جاري ستــا ترانه شوه په خنــدا راته ،په مخ کې زمـــــانه شوه تواضـع می د ساقی ، هومره ده ، کړي چــي انداز د هر کـلام می ، رندانه شوه د غمــ-و…

يو ثوابونو لېوني کړه خلک! بل ګناهونو لېوني کړه خلک! هيڅ يې کافر او مسلمان نه ليده! چې جهادونو لېوني کړه خلک! چلم يې وڅښلو، نشه يې وکړه! بيا ګيلاسونو لېوني کړه خلک! سپرلی شو…

زه یو آواره، یو سرگردان او یو پښتون یمه زه د ژوندانه د ویر شپیلۍ د غمو یون یمه یو ځلې سکندر زما هیواد تر پښو لاندې که بل وارې عربو بې کلتوره بې وطنه کړم وروسته بیا چنګیز په ما…

سید عبیدالله نادر کال۱۳۷۷پیښاور راځئ تیارو کې مه ځئ کاڼو اغزو کـــې مه ځئ خپی به مــو ژوبلـي شي په سنــــګرو کې مه ځئ لږ په ځان ورحمـــــیږئ په تورتمــــو کې مه ځئ ډغری…

   د کابل شاعرانه يادونه-له زمهرير ژمي تر گلورين پسرلي:                                                     کنگل اوښکې         دلته له شوروځوږ شوې سپينې،          د قهرژلو غرو…

کال ۱۳۷۶ د طالبانو د واکمنۍ دوهم کال ، زما یو پارچه شعر چې موسیقیت بڼه ، او یا سندریز بڼه لري سید عبیدالله نادر                             ملګرو ژر شئ همت وکړئ ........ په…