صفیه میلاد

ای عشق! ای نهایت رنج و عذاب من ای آنکه مانده از تو فقط اضطراب من شام است و ابر تیره و پایان زندگی درکور راه خیره شده آفتاب من ای دوست! از کنار من خسته دور شو دیگر نمانده شور سفر در رکاب من جانا مرا به حوصله دعوت چه…

در آینه نگاه می‌کنم نه برای دیدن خودم بلکه برای کشف زنی که میان خطوطش پنهان شده است زنی که با هر شکست قطره‌ای از آسمان به دلش چکیده و با هر زخم گلی از درد در باغ تنش روییده است صدایم صدای برگ‌هایی است که در پاییز می‌رقصند آرام،…

بحران آب‌های زیرزمینی در افغانستان – واقعیتی که به‌زودی همهٔ ما را درگیر می‌کند افغانستان امروز با یکی از شدیدترین بحران‌های محیط‌زیستی منطقه روبه‌رو شده است: کاهش سریع و خطرناک آب‌های زیرزمینی. این بحران فقط محدود به یک ولایت نیست؛…

چرا گرفته چُنان لرزه دست و پایت را؟! بگو به عاشق دلتنگ، ماجرایت را چرا نگاه تو از من رمیده این‌گونه؟ کسی مگر بربوده‌ست شوق‌هایت را؟ به جای گریه، نگاهی به اشک‌هایم کن ببین که برده غمم شوق خنده‌هایت را! نگاه کن که از این…

من موج بودم برآمده از بی‌کرانه‌ی دریا نه نام داشتم نه ساحل نه مرز رفتم میان شب‌های لرزان آب در گودی خاموشی ماه آهسته…

پس از این زخم نمک‌خورده‌ی بی‌درمانم باز هم گرم توام، با غم تو هم‌جانم ماه اگر در دل شب، تاب ندارد، من هم با تو در روشنی چشم شبت حیرانم رفته‌ای، آمدنت باز نفس می‌گیرد تا که در زلزله‌ی عشق تو بی‌سامانم مثل عطری که پس از یک…

من دیگر آن دختر چشم‌به‌راه نیستم... نه دستی می‌خواهم که نجاتم دهد نه شانه‌یی برای ریختن اشک‌هایم من خودم را فهمیده‌ام با زخم با زمزمه با آینه‌هایی که سال‌ها سکوت مرا قاب کردند مردی دیگر در نگاهم نمی‌درخشد نه از خشم بلکه از…

مادر! ترا هر شب میان خواب‌های سوخته ام از اسمان های دور می‌آورم به خانه‌ ! با دامنی پر از گندم با چشم‌های روشن باران تا هر شب در آینه‌ی مهتاب از راه می‌رسی روبرویم با سبدی از بوسه‌های رسیده! می‌نشینی کنارم دست می‌کشی بر…

چرا گرفته چُنان لرزه دست و پایت را؟! بگو به عاشق دلتنگ، ماجرایت را چرا نگاه تو از من رمیده این‌گونه؟ کسی مگر بربوده‌ست شوق‌هایت را؟ به جای گریه، نگاهی به اشک‌هایم کن ببین که برده غمم شوق خنده‌هایت را! نگاه کن که از این…

مگذار که دیوار به دیوار بماند! این بغض نباید به دل زار بماند! برخیز! اگر عشق، خدای تو نباشد این خاک چرا در تب تکرار بماند؟ گیسوت به رویای جهان ریشه دواند رزمنده‌ی این خطه‌ی بیمار بماند! دیروز تو را سوخت، ولی خاک…