سیدمنتظرشاه هاشمي

څو ورځې مخکې مې د نااستوگن کتابتون د المارۍ له لیکې په یو کتاب نظر پرېوت،‌ کتاب مې راواخېست پرې لیکلي وو چې ˮمرواري لېلا یې وېوړه ‟. د یاد په ځولۍ کې مې هغه دوه سروکي د زړه په سارا لکه مرغلرې راوورېدل چې زمزمې به یې د لعلپورې له سینه د باد…

د واورین پړانګ د ژوند دوران او د نسل تولید: واورین پړانګان په طبیعي توګه له ۱۵-۱۸ کالو عمر لري. په ژوبڼونو او پنجرو کې که منظم وساتل شي تر ۲۵ کلونو پورې ژوند کوي. ښځینه پړانګانې له دوه تر درېو کلونو او نارینه پړانګان د څلورو کلونو په موده…

۳ برخه   د واروریڼ پړانګ هستوګنځایونه: واورین پړانګ په هسکو سیمو کې اوسېږي یانې له آلپي اقلیم او د افغانستان له ختیځه، همالیا، فلات تبت، ساېبېریايي، مغولستان او همدارنګه تر خیتځ چینه پورې خپاره دي. دا ژوی معمولا له ۳۰۰۰ تر ۴۵۰۰ متره لوړو…

یادښت: د ۱۴۰۲ کال د لیندۍ د میاشتې په درېمه نېټه د پکتیا ولاېت د ډنډې پټان ولسوالۍ د زندو په کلي ېو واورین پړانګ په داسې حال کې ووژل شو چې دوه کوچنیان یې هم داړلي وو. دا خبر په دواړو برخو کې خواشینونکی وو، د کمکیانو داړنه، زبېښل او ګواښونه…

وحشي‌ ژوند: وحشي ژوند، هغه ژوند ته ویل کیږي چې ژوندي موجودات (نباتات او حېوانات) په طبیعي ډول خپل ژوند ته دوام ورکوي او انساني لاسوهنه په کې نه وې شوي. یا ټول هغه نباتات او ژوندي موجودات چې اهلي او اصلاح شوي نه وي یانې د انسان لاس ورته نه…

  د کوچیانو رمې راغلې وډي سر شو پر کرلو بزغلېو چې څرېږي                    ***           کروندگره!           زغم دې ستر شه           د گلمنگورو           بزغلېو          پر تالا کرونده راغلې          څپڅپانده…

ژمنه   که ژوندی وم   چې راځې     ما به د وینو لارې دې          وي درمینځلې په سرامنو اوښکو   کابل ۲۹ /۱۱/ ۹۷ سیدمنتظرشاه هاشمي ***************************************

د کیمیا مضمون خو هسې هم له جنجالونو ډک، یو مضمون دی. لوست یې ځنځیري بڼه لري، که دې لومړی لوست په ځیر سره ولوست، روستی بیا دومره ستونزمن نه وي او که لومړي ته دې ښه پاملرنه و نه کړه، کړۍ خطا شي او بیا تر اخره له زدکړیال د مشوړې سر ورک وي. هو…

د نړۍ د تگ راتگ پر واټ ولاړ يم سيلانيان لاس پر خوله رانه تيريږي څوک مې ستايي شاړې شډلې ښکلاگانې څوک مې ستايي ساده ډوله اداگانې نه پوهېږم نندارچي که ننداره يم لکه مېخ پر سر وارونه د څټک خورم * * * يو نيم راشي پر تندي باندې مې وکښي…

د نړۍ د تگ راتگ پر واټ ولاړ يم سيالانيان لاس پر خوله رانه تيريږي څوک مې ستايي شاړې شډلې ښکلاگانې څوک مې ستايي ساده ډوله اداگانې نه پوهېږم نندارچي که ننداره يم لکه مېخ په سر وارونه د څټک خورم * * * يو نيم راشي پر تندي باندې مې وکښي…