د هجرت موده
هغه ورځ مې په ليمو کې خپلې اوښکې ډنډولې
وي روان او د سفـر موزې چې تا په پښـو کولې
ما پر ټول توان خپلې سترګې له تا بل خـوا اړولې
چې راتلې پر مخ نه شی اوښکې ستوري مرغلرې
ما ويلې هسې نه چې په ژړلو غمـجن لاړ شـــي
د غـمـونـو دانې …