کله دومره بختور یم
کله دومره بختور یم
زه لار ورکی مسافر یمه روان یم
هر ځای شړکنده باران را پسی ګرځي
د تیارې غیږي ته درومم
وایم ګوندي چي پناه سم
مخامخ تته رڼا کي
د سړک پر غاړه تور څادر رپیږي
دا هغه نجلۍ خو نه ده؟
چي مي څو ځله د وران او د زاړه سړک…