Browsing Category

شعرونه او لنډۍ

د عصر غافلان        

کال ۱۳۷۸پیښاور تل به هسي ، زمونږ خلـــــک پریشــــان وي که حاکمــــه ، په دي ملـــک کې نادانان وي ورکــــــه لار به ، قـــافله د مـــــعرفت کړي لار ښودان که مـــو د لارې ،…

غزل

حساب کتاب ته بلا ډېر خلک کتار ولاړ و خو هر سړی په ننګ د خپل کړي کردار ولاړ و زړه به خود درد کوه، له هغه ځايه بيا تېرېدم چې به يو څوک راته همدلته انتظار ولاړ و په کلي…

د رحمت پراخه غیږه

سید عبید الله نادر د رحمان با با په پیروی چې می مینه خدای، په تا باندی پیدا کړه ترکه ما په هــــغه ورځ خپله رضا کړه د رحمت پراخه غیږه مذمت ، چـې تا د حـسن، او ښـــکلا کړه…

چې په تا باندې مین شوم

چې په تا باندې مین شوم ناآشنا ژبې مې زده کړې نیمه شپه دجیرجیرکو په سندرو ټول پوهیږم چې په تا یم مین شوی دیوې ګلابي پیغلې سرې مڼې ته مې هم غاښ وروړی نه دی نه مې هم دچاله…

انسان

د زړې پیړۍ انســـــــانه لږ خبر شه ددې نوې پیړۍ ژوند ته برابر شــــه خپل زاړه خیالونه ، زوړ فـــکر بدل که له نړۍ ســــره ملګری په هـــــنر شه خلک وخاته سپوږمۍ ، ستورو…

د مینې نښانې

مطربه! رباب واخـــــــله بیا ســـور که نوې ترانې راپه یادې می په زړه که، هیري شـــــوي زمــانې غمجــــنې کیسې اورو له هــــر کلي ، او کورو نه تر څــو پوري به مونږ یو، او…

پړکېدونکې لېمې

15 د پوهنتون د دروازې مخ ته ولاړې نجلۍ سترګې دې ډکې دي له اوښکو څخه په مخ دې يو عالم چوپتيا خپره ده په خوله دې نشته دي خوږې خبرې ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ د پوهنتون د دروازې مخ ته…

غزل

چې مالک یې زموږ نه لیدل ارمان ته مودې وشوې زه هم نه ګورم اسمان ته خدایه! ودې لیدل خپلو کې یو بل خوري رښتیا څه و ضرورت دغه انسان ته؟ خپل لاسونه مې له خپل ځانه راتاو کړل…