Browsing Category
شعرونه او لنډۍ
کورونا او لنډۍ
«کورونا» نا روغي، د لنډیو په غېـږ کې
نهه پنځوسمه برخه
یار کورونا تبې نیولی
پر ما ورېـږي د سکروټو بارانونه
چې کورونا ژر پرې رغېـږي
خدایه هغه درمل به کوم وطن کې وینه…
!توپان وړی
ای د دنيا خلکو پر ما مه خاندۍ
مه خاندۍ او مه خاندۍ او مه خاندۍ
زه د يوې خوب وړى ليلې غيږه کې کوچنې بچې
زه د تاندې څانګې په لوګو سوى لوګې بچې
زه د خپلى مور د سپينو پيو…
څرخیدونکي حلقې
څرخیدونکي حلقې
څرخیدونکي حلقې اوس هم څرخي
خو زه، زه او زما د ژوند حلقې
همغاسې پخپل ځای ولاړې یو
په ځیر سره هغه تلونکې اوبه،
هغه روښنایي، د اسمان له نا پیدا سوریو
دا پیدا…
غزل
ننداره د ګلو وکړه چې بهار ځي
هر شېبه يي دېدن وکړه درنه یار ځي
د دېدن وخت تر ابده پورې نشته
دېدن وکړه که نه وخت دې د دېدار ځي
ژوند بیا نشته دا یو څو شېبې فرصت دی
دا شېبې هم…
کورونا او لنډۍ
«کورونا» نا روغي، د لنډیو په غېـږ کې
اته پنځوسمه برخه
ته د خوښۍ په ټال کې زانگه
زه به د خپلې کورونا ژړا کومه
زه دې دیدن ته تږی وږی
د کورونا ستونزه چې وي نه به درځمه
په…
غزل
له تانه څومره لرې، آه له ځانه څومره لرې
له زړه نه څومره لرې، له ارمانه څومره لرې
د درد له ګرده جوړه، د ټکور د اوبو خوبه
خوړلې یم دردونو، له درمانه څومره لرې
دا ځمکه…
غزل
لکه زخم په سینه کې زما اوسې
لکه درد هره شیبه کې زما اوسې
یوه یخه د اوبو خوږه چینه یې
بیابان کې په غرمه کې زما اوسې
لکه شین لوګی د عودو په هوا کې
لکه ژیړ رنګ په…
کورونا او لنډۍ
«کورونا» نا روغي، د لنډیو په غېـږ کې
اوه پنځوسمه برخه
تا خو په ما پورې خندلې
چې کورونا شوې اوس دې خېژي فریادونه
که نړۍ ټوله کورونا شي
دیدن د یار مې چې عادت دی وربه…
زما ژبه
دادب ژبه ده ، خوشحال لری دیوان لری
دموشګاف سره بابا عبدالرحمان لری
توري سپرلی ، سپرلی د پاڼو په لاسو کي ناڅي
بوی دنرګس اودلونګو یې وږموکي ناڅي
یون یې لطیف په سپینوکاڼو کي…
د محبت له خونده نه شو خبر
لکه پتنګ په سرو لمبو کې شـــــو ورک
د نیمو شـــپو ،په تیارو کې شــــــو،ورک
څوک مو ضـمیر له حـــــاله، نه شو خبر
لکه نســـیم هره ورشــــــو کې شو ورک
د زړه له کـــــومی ،چـــا…