سپوږمۍ خرم/ غزل
چې مې لا ستـــرګې تورَولې مازدیګره تېر شوې
ما چې نکريزې لګولې نو اختره تېر شوې
زما تکل و، چې پښتو ته به دې غاړه ورکړم
له تا پښتو لاړه، چې تۀ له پېښوره تېر شوې
ما اِقتداء درپسې وکــړه ما ويل ځه امام دی
خو تا جومات په وينو سور کړ…