لنډه کیسه: بې نومه ډوډۍ
اسمان خپل مخ په ګردونو پوښلی وه، سپینې ملغلرې د خدای (ج) امر ته په تمه وې، څنګ ته مې داسې ځوانان تېرېدل چې د هر یوه پر تن به رنګینې جامې وې.
له اوږو نه مې بوجۍ را کښته کړه، خوله مې پرې خلاصه کړه، تر نیمایي مې زیات پلاستیکونه راټول کړي…