انتانونه (لنډه کیسه)/ ګل رحمن رحماني
د سهار لس کمې لس بجې وې، د روغتون د بېړني واټ مخې ته د نورو ورځو خلاف یوازې ولاړ و، کله به یې خپل ساعت او کله هم تړلې دروازې ته کتل، د روغتون یوه ملازم ورباندې غږ کړ
ښاغلیه! نن خو بیروبار نشته، څه ته ولاړه یې، چې وخت پوره شي بس اول نوبت…