Browsing Category

شعرونه او لنډۍ

د قلم تلوسه

پر ولاړو غرونو واوره راخوره ده د کابل لـمنـه ولـږې نـه ســپـيـره ده د ښـوونـځـيو دروازې تـړلـې پـاتـې د جـيـنـۍ کاغـذ قــلـم تـه تـلـوسـه ده

يـووالي

مونږ افغانان د یوې مور او یوه پلار بچي له بدخشـانه تر هـرات د یو ګلــزار بچي زمونږ هډوکي، زمونږغوښه، زمونږ وینه یوده مونږه، د لـوړو ســردرو د افـتـخار بـچـي رقـیبه زهـر مه را…

ځانوالۍ رنځ

ځانوالۍ رنځ نه توپاني د تپو تورو ورېځو نه د نېزونو خړې نه به د ځمکې رېږدلی ناورین نه به ژورې کندې نه به خدړو خوار ځواکۍ نه مړه شو د ځانوالۍ رنځ ځیږولي موږ خپندلي وژني…

ماته اوس هم

ماته اوس هم ښه په ياد دي تا به ووغوښتې ګورګورې ما به تکنډه غرمه کې پورې غرنه ټوله ولې ماته اوس هم ښه په ياد دي زمالاس کي به شپېلۍ وه ما به جګه کړه سندره ستا به خوښه…

غزل

په تېر وصال پسي هجران وو ما یې فال کتلی په خوب لیدلی مي توپان وو ما یې زور لیدلی نن له سرو میو نشې تللي دي مستي ویده ده له اوره تش خُم د مُغان دی نن خُمار کرلی اوس د…

غزل

د هغو سره بې تاجه پاچائي ده چې پیشه یی د عالم دلربائي ده مال دولت ګټل بیشکه لوئ هنردی فضیلت د ماتو زړونو کمائي ده له شفقه تر شروقه انتظار وي چې حاجت یی د جانان رونمائي ده…