Browsing Category
شعرونه او لنډۍ
!منظور پښتین ته
دا لاندی څو بیتونه د افغان پښتون وطن د فقیر ولی د شهیر مشر منظور پښتون ملی او وطنی جد او جهد ته تقدیم شویدی - هنر غیرت
د علی ، داوړ همزولیه! ای رستمه ای سهرابه!!
د ایپی فقیر…
غــــزل
کاغذونه مې د لاس څخه شمال وړي
ټکان وشول ویل کېږي ستا دسمال وړي
لږ مې پرېږدئ چې په حال کې شمه پاتې
دا د مینې کیسې مه کوئ ما خیال وړي
زما خپله خوله ده ماته بلا…
د نړۍ لومړنۍ ښځينه شاعره؛ سافو
له میلاد څخه شپږسوه کاله وړاندې د "لیس بوس" په ټاپو کې یوه شتمنه کورنۍ اوسېده. په یاده کورنۍ کې یوه نجلۍ وزېږېده، چې نوم یې پرې سافو "Sappho" کېښود. وروسته یوه لویه شاعره شوه…
د باران ژړا
خلکو ژړل
کلي او کور هم ژړل
د ونو پاڼو په ارامه خپل ویر خپله اورېد
څاروي له درده په رمباړو سر وو
چرگانو لوړې کرکړې وهلې
سپیو خپل سر پر لاسو ایښی و، هر خوا یې کتل
او دیوالونه…
غزل
چې يې زلفې په مستۍ راواړولې
په ناز سترګې ليونۍ راواړولې
ما ادم باندې د مرګ د خوارۍ خاورې
دې د حسن دُرخانۍ راواړولې
چې پايماله يې زما د زړه ورشوکړه
کوم ښکاري دا غرڅنۍ…
غزل
ځواني جار د تا له نومه کړم جانانه
ته چې نه یې، شعر له کومه کړم جانانه؟
ستا د زلفو په ماښام پسې زړه چاودی
ژوند بیخونده، بې مفهومه کړم جانانه
ستا د مخ قبله به کوم…
لا ځان مات نه بـولـم، راون یـمه زه
زه لا مړ نه یم، پښې مې شته دي او لاسونه مې شته
تـنـه مې نه ښکاري ډنگر یـم، خو فـکـرونه مې شته
بې شک ناخـوالـو یـم ځـپـلی، خـو ټـول محـو نـه یـم
لا ځان مات نه بـولـم، راون…
څو لنډۍ
څو لنډئ د مو سیقئ د مینه والو له پاره هغه لنډۍ چې ما خپله وئیلي دي
لنډۍ
خدای خبر بیا به دیدن وشي
چي د غر بت ژوند می مرګي په کام کي وړینه
«««««««««««««««««««««««««
اوبو دي خوند…
غزل
لکه سیلۍ وه را لوتله خو ما نه لیدله
له ما نه ګرده تاویدله خو ما نه لیدله
هر مازیګر به شو لمبه بام به رڼا کوله
د بلۍ سرته به ختله خو ما نه لیدله
په وار خطا نظر یې یو…
زړه مې وران دی
ملګرو!
څو شیبې مې د کابل د نن ورځې دې تصویر ته وکتل، زړه یې راډک کړ او دلته مې تش کړ:
————————-
دا زما د ښار تصویر دی، زړه مې وران دی
هر ښاري یې ګډ په ویر دی، زړه…