Browsing Category

شعرونه او لنډۍ

غزل

هم ښایست دی هم نغمې دي هم نشې دي څومره ژر چي تیارې زیاتي سي نوښې دي میکدو پله یې بوزۍ چي سیل وکړي داځوانۍ مودڅوورځومیلمنې دي ستاله شونډو یې غلاوکړه چي موسکۍ سوې دا وړې وړې…

د ویر بار

سپوږمۍ کیسې کولې زه یې له ځان سره بولم چېرې خو زه هماغسې په ویر کې ډوب وم سپوږمۍ له وړانگو سره ټولو ته خوښي بښله خو له ما شا و خوا ویرونه تاو وو سپوږمۍ روانه وه مزل یې واهه…

غزل

سر تر پایه تباهي ده جنګ دې ورک شي غم دی، وير دی بربادي ده جنګ دې ورک شي څولسیزې مو دجنګ مزه څکلې موږ بایللې ورور ولي ده جنګ دې ورک شي څو،څو ځلې دا ودان کابل وران شوی ړنګه…

ته ملا ته ووایه

ټول به مینه مینه شو څو اوښکې روانې شي ځو به د منزل په لور څو شاړې ابادې شي دا د غم ټغر اخر څنډې ته کیدل غواړي لامبو د خولو ډنډ کې څو مو جوړې چارې شي دا آسمان خراش غرونه ډک دی…

غزل

د جنګ په ښار کې محبت کوي زلمي له ځان سره خيانت کوي نهيلي شوي دي له دې زندګۍ خلک آرزو د شهادت کوي خوله دې په "هو" ويلو بخل کوي سترګې دې څومره سخاوت کوي لکه مخونه…

تنده

ډیره موده وشوه ، خپل نظر خو راته ووایه یو ځلې جانانه ، د زړه سر خو راته ووایه ما دې له ښایسته، د ځوانۍ غرور لوګی کړلو ته هم مهربانه شه، نوکر خو راته ووایه ډیره…

غزل

 چې په کومه یمه ورکه رانه لاره ژوند کومه او ژوندۍ یم څه لپاره زنده ګي هم د درېیو مجموعه شوه له ازلــــــــه بیا ابده تر دیـــــــاره ځنکدن مې تجربه شوه څو څو ځلې مرګ اسان…

خپله ژبه

مـــــــا څــــــــــــــه په سهولت.څه په اسانه رسوي د خپــــــــلې ژبــــــــــي توري مې امکانه!! رسوي د خپــــــــــــلې ژبې تورې مې دانې دي د لونګو زمـــــــــا د…