Browsing Category

شعرونه او لنډۍ

غزل

د هسک له شينکۍ غاړې بیا د ستورو اميل لويږي له شنـه بـڼـونـو سـيل د شنـو طوطيانو روانـيـږي د ژونـد تاوده ډګـر تـه د چـوپـتيا څـپـه رادرومي زيړې مازدیګري شي لمر له غرونو پناه…

غزل

په نیمه لاره کومې خواته همسفره لاړې ستن د طبیب وې خو په زخم کې ژوره لاړې په لوپټه پسې دي نه رسېدل تور لاسونه ته څومره بره شوې چې لاندې له کمره لاړې د سبا سترګه دي جهان ته…

غزل

وشوې مودې چې ما د زړه، خبرې نه دي کړي ما په هېڅ غم د دې کاله، خبرې نه دي کړي وشوې مودې چې خپل ارمان هم رانه هېر غوندې دی وشوې مودې چې ما په ده، خبرې نه دي کړي وشوې مودې غمونو…

وړې کشتۍ

چې ماښام په خپلو ګوتو ددې سیند سپينې څپې یې تکې تورې رنګولې ته هم هلته وې ولاړه له سپين مخه دې رڼا وې رالویدلې او دې سیند به بیا سینې پورې ټومبلې لکه څو سپینې ډیوې د نیلوفر…

زما د حق نن پوروړي دي ټول

د اوربل ټيک نه مې پاولې لویدلې د زنې خال مې سور تنور سوزلې زه یم افغانه د ژوند حق نه لرم چې وښوریږم حال مې دی رټلې سترګې به ښکته سر به ټیټ ګرزوم که یې کړم پورته په سولۍ ختلې…

غزل

زېری زېری مي درباندي له هیلمند تر اباسینه له هر کلي ناره پورته یوه خاوره یوه وینه له کنړ تر کندهاره له هري تر ننګرهاره نن هغه خبره اورو چي چا نه کوله سپینه له غازي میونده راغلې…