عبدالفهیم همدرد

آفتابِ خاموش مادرم رفتی ز بر چشم مرا آب گرفت آبِ این دیده چو سیل شد، دلم تاب گرفت مادرم جای تو خالیست به هر گوشه‌‌ی دل دست قسمت شِکند آه! که مهتاب گرفت خاک بر دیده بمالم، هم‌ آغوش تو شد ناله از هجر و فراق تو که ارباب گرفت گردشِ چرخ…

یک روز به شهر دیگری خواهم رفت جای که نباشد؛ خبری خواهم رفت در گوشه‌ی دنیای که هیچ‌یک احدی را بر چشم نبینم، سفری خواهم رفت در این‌جمع پر دغدغه‌بودن نظرم نیست آنجا که زمهر نیست اثری خواهم رفت از عالم و آدم زده این دل چه کنم!؟ جای که در…

مرا با عشق خود بُردی عزیزم مبتلا کردی خودت غافل زمن‌ساختی بلا کردی، بلا کردی هماندم تا که فهمیدی، ترا من دوست میدارم شدی بی اعتنا بر من، عزیزم قتل ما کردی به دنیای خیال تو، مسافر گشته ام امروز مرا در شهر عشق خود شهید کربلا کردی به…

من از این دهکده‌ی کوچک پروان هستم عاشق خاک وطن، اهل خراسان هستم اندکی فاصله با مرکز این شهر مراست.. من ز بگرام زمان، زاده‌ی دوران هستم سخنی شهد و شکر در غزلم پیچیده وای و من نغمه سرای دل خوبان هستم بوی خوش از نظر لطف بهار می‌آید شاهد…

من همانم که مرا چشم به راهم کردی سوختم از غم هجران تو کبابم کردی من همانم که به جز چشم تو هرگز نخواست تو همانی که فقط خنده به حالم کردی من همانم که دلم راضی به زجر تو نبود تو همانی که مرا زنده به گورم کردی من همانم که فقط وحشی به…

بر آ از این تنی خسته، بیرون از سر برو وحشی چو اشکی از دو چشم من زچشم تر برو وحشی جهد خونـم ز دل بیـرون، شرر در سینه ام دارم چو مرغ بی سر و پاهم، ز دَور و بر برو وحشی رها کــردی، بیا حــالا.. خیــالت نـیز ببـر با خـود که‌کشت هردم مرا…

ناله از هجر و فراقت، زسحر تا دم شام این تنی عاشق من، آه چه کشیدن دارد روز ها گر ز زبان تو رسد نیز سخنی وه که دشنام بشود نیز شنیدن دارد نسترن پیش قدوم تو خجل گشته خجل دل اسیر تو شده ارزشی دیدن دارد دست تقدیر مرا پیش تو خواهد رساند از…

بهر دیدار تو چون شاه زمان می آیم مرگ اگر مانع شود نیز به جهان می آیم ای فلک دست مرا گیر بچرخان به مراد سویش امروز نشود، سال روان می آیم همه گویند که قسمت بکند کار خودش بشکنم قسمت و تقدیر نهان می آیم ای قلم زن بزن آنچه مراد است مرا…

مرغ سحر ز هجر از او ناله سر کنم!؟ قاصد بِشو برو که ز دل او خبر کنم از حسرت نگاه از آن خون دل چکید شامم سحر به خون دل و چشم‌تر کنم آه ام به آسمان رسید و ندیده کَس.. ابر غمم اگر به خود یک نظر کنم زرد گشته رنگ من ز درد فراق یار عالم به…

خوش به حالت وحشیا دیگر کنارم نیستی واقف از حال دل و از روزگارم نیستی سوختنم را بعد از این دیگر نمی‌بینی عزیز همچو یک پروانه دیگر بی قرارم نیستی در سکوت شب هایم شعر می‌گویم مدام سوژه هر شعر گشتی در جوارم نیستی حرف را دیگر زبان نه…