غزل
ژوند به د ګل غوندې، لمنه کې د غره ښکارېدای
که يې د ډډو تشو لپو کې اوبه ښکارېدای
دومره نزدې وای چې مې غږ کولی تا اورېدی
يا دومره لرې وای چې هېڅ راته ته نه ښکارېدای
د عشق پر للمه به ګل فکر و يقين يقين شين
خو چې څه نښې د باور د بارانه…
Recover your password.
A password will be e-mailed to you.