شعرونه او لنډۍ

زما لاس کې يو تصوير دی او روان يم په خپل ځان باندې مې وير دی او روان يم د دې خاورې هر سړی راپوري خاندي ويده شوی هر ضمير دی او روان يم په دې لار کې تکه…

نه  دعا او نه درودونو اثر وکړ تنورونه له اسمانه را اوریږي څوک د میندو پر سینو باندي ساه ورکړي څوک پر مړو میندو په سرو چیغو تاویږي ښار له مځکی سره سم دی هدیره ده په لوګیو، سرو…

  ای! تاته وایم! يو ځواب خو مې بس دغه ژړغوني سوال ته راکړه! چې ګناه د دې زخمي او دغه مړه ماشوم به څه وي؟؟ نه ټوپک لري په لاس کې نه ېې چل باندې پوهېږي وسله نه لري!!! ګناه د…

څه ناپوهۍ، څه زلزلو، څه سېلابونو يوړو وخت هم په څنګه ډول ډول عذابونو يوړو د سپڅلتيا ارمان مو باد پورې تړلى و چې؛ لکه لمدې جامې شلېدلو تنابونو يوړو د…

  ستا په درد باندې دردمن يمه زما ګرانه هراته! په جټکو د زلزلو باندې زما ورانه هراته! ماشومان، سړي او ښځې لوټو ګټو لاندې ښخ دي په دې غم کې دې غمجن يمه زما ځانه هراته!…

چې د بـــل عـــزت کوې عــــزت یې کیږي د مشــــــرانو پــــه عــــــزت سړی درنیږي په کشـــــرانو شفقت ډېر زیات پـــــکاردی له ځــــوانانو ســـره هـــم سړی…

ژوند مرور سوی ژوند نتلی دی. دلته لوی حشر د مرګ راغلی دی. چغه د صبوري ځمکې عرش ته ځي. زړه د طبیعت داغدار چاودلی دی. وړي د درد دباو سنګین هرات سکوت. روح د بشریت خاموشه غلی…

بیا را خور زمونږ په کورملی ماتم دی یو په بـل پسـی د غـم د پاسـه غـم دی کلي سوزي، باغچې سوزي، غرونه سوزي لـږیـدلی د غـم اور په هـر قــدم دی پکـتیکا  لا  دژړا نه  خـلاصـه  نه…

د هرات په زلزله دنيا خاموش ده د بشر په نوم جوړ شوى تنظيمونه دلته ورک دى هلته ورک دى هر ځاے ورک دى څومره خويندے څومره ميايندے څومره خلک بوډاګان او بوډے ګانے ما شومان او…

د هــــــرات نـــــړېـــــدو زړه راتـــــه اره کــــړ هـرخـبـر چې تـرې راځـي زړگی مې شـیـن دی نه ماشوم، نه ځوان، نه زوړ ورنه خلاص شوی مـرگ د هــرکــور دروازه کــې ورته شـیـن…