عادت
زړه څومره نازک لکه هنداره وي
دا غمی خو جوړ د چا له پاره وي
څه که دې سپرلی د ښایست خپور شي بیا
زما به پکې برخه هسې خواره وي
خپل کارونه پریږدي موږ ته وګوري
ستا د کلي خلک څه اوزګاره وي
سترګې مې چې ورشي دا په خوب ګورم
شین…
Recover your password.
A password will be e-mailed to you.