آنچه باید یک مسلمان افغان بداند

آنچه باید یک مسلمان افغان بداند :
 امر به معروف و نهی از منکر
فریاد حق در معرکه دفاع از وطن عزیز مان !
دشمنان افغانستان از دامان استعمار زاییده شده‌اند؛ اما حقیقتی تلخ‌تر از این نیز وجود دارد:
اگر دشمن مسلمان، خود مسلمان نبود، امروز مسلمانان بر سراسر جهان حکومت می‌کردند.
زخم ما تنها از بیرون نیست؛ از درون است.
آن‌گاه که شمشیر در دست بیگانه نیست، بلکه در سکوت و بی‌تفاوتی خودی‌ها پنهان شده است.
امروز، در شرایط دشوار کشور عزیز ما افغانستان، پرسشی بزرگ در برابر رهبران محترم جهاد و نسل‌های اول، دوم و سوم آنان قرار دارد, چرا اینها خاموش هستند در برابر تجاوزات دشمنان افغانستان ؟
اینها چرا خاموش هستند ؟‌.
در اسلام، آنچه آسان و بی‌هزینه است، با شور و شوق پذیرفته می‌شود؛ اما آنجا که معرکه‌ای میان مسلمانان افغانستان و طرفداران دجال زمانه برپا است، همه خاموش‌اند, همه خاموش اند؟
در این نبرد حق علیه باطل، روی برگردانده‌اند و باز هم خود را مدعیان بزرگ اسلام ووطن معرفی می‌کنند.
این تاجران دین و خون مردم، که همواره از اسلام بسیار نام برده‌اند و آن را چنان تحسین و تمجید کرده‌اند که زبانشان خشک می‌شد، گاه‌گاهی اقداماتی نمایشی نیز انجام داده‌اند؛ اما هنگامی که از آنان پرسیده می‌شود:
اگر این اسلام را چنین می‌ستایید، چرا امروز در برابر دشمنان وطن خاموشید؟ چرا حتی در دل و ذهن خویش با متجاوزان دجال‌صفت نرمش و محبت دارید؟
چرا در برابر شهدا و مجروحین افغانستان سکوت اختیار کرده‌اید؟
چرا برای دفاع از استقلال و عزت این سرزمین، در کنار نظام و ملت، صدای خویش را بلند نمی‌کنید؟
بی‌درنگ پاسخ می‌دهند:
مشکل است… شرایط دشوار است… فعلاً خاموشی بهتر است… هر دو کشور مسلمان‌اند… ما مدیون کشور میزبان هستیم…به غضب الله ج گرفتار شوید.
این توجیه‌ها، زنجیرهایی است که بر پای حقیقت بسته‌اند.
آیا اسلام اسباب‌بازی است؟
آیا اسلام زینتی است برای طاقچه‌ها، تا از دور تحسین شود و در عمل کنار گذاشته شود؟
آیا دین خدا فقط برای سخنرانی و شعار است، نه برای قانون، نه برای ضابطه، نه برای دفاع از حق و عدالت؟
اسلامی که در زندگی شخصی، در کسب‌وکار، در تصمیم‌گیری‌های سرنوشت‌ساز، در دفاع از مظلوم و وطن حضور نداشته باشد، تنها نامی است بی‌روح.
و اگر حال دین‌داران مدعی چنین باشد، از دنیاطلبان چه انتظاری می‌توان داشت؟
وضع امروز بخشی از مسلمانان کشور ما، نتیجه همین طرز تفکر است.
نه در نمازها شان اثر مانده، نه در تلاوت قرآن کریم شان ، نه در خطابه‌های شان. زیرا روح مسولیت از کالبد دین بیرون رفته است. جسدی مانده بی‌جان؛ و از جسد بی‌روح، چه کرامتی می‌توان انتظار داشت؟
امر به معروف و نهی از منکر تنها نصیحت فردی نیست؛ مسولیت اجتماعی است.
دفاع از وطن، دفاع از ناموس، دفاع از استقلال، دفاع از خون شهدا همه در دایره همین فریضه قرار می‌گیرد.
سکوت در برابر ظلم، بی‌طرفی در برابر تجاوز، و خاموشی در برابر تحریف دین، خود نوعی همراهی با باطل است.
مسلمان بودن، منت گذاشتن بر خدا و مردم نیست؛
مسلمان بودن یعنی ایستادن در صف حق، حتی اگر هزینه داشته باشد.
یعنی وقتی وطن در خطر است، ایمان در میدان باشد، نه در طاقچه.
یعنی اشک بر شهید، با فریاد بر ظالم همراه باشد.
افغانستان، سرزمین ایمان و غیرت، امروز بیش از هر زمان دیگر نیازمند بیداری است؛ بیداری علما، بیداری مجاهدین راستین، بیداری نسل جوان.
نسلی که بداند اسلام، دین مسولیت است نه دین معامله.
دین عزت است نه عافیت‌طلبی.
دین قیام است نه سکوت.
بیایید اسلام را از طاقچه‌ها پایین بیاوریم و در متن زندگی، در دفاع از وطن، در پاسداری از استقلال، زنده سازیم.
بیایید به جای تجارت با نام دین، با عمل خود دین را یاری کنیم.
زیرا تاریخ، خاموشان معرکه حق و باطل را هرگز با مجاهدان صادق در یک صف نخواهد نوشت.

بارالها!
ای پروردگار عدل و عزت، ای نگهبان سرزمین‌های مظلومان، تو خود شاهدی که این خاک با خون پاک فرزندانش رنگین شده است.
پروردگارا!
پاسداران و مجاهدان راستینی را که امروز در سنگرهای گرم، با دل‌های سرشار از ایمان، از وطن و استقلال این سرزمین پاسداری می‌کنند، در پناه خود محفوظ بدار.
گام‌هایشان را استوار، دل‌هایشان را مطمین، نیت‌هایشان را خالص و بازوانشان را نیرومند گردان.
خدایا! آنان را از هر گزند آشکار و پنهان حفظ فرما و نصرت و پیروزی را نصیب‌شان بگردان.
ای خدای قادر و منتقم!
افراد متجاوز و دجال‌صفتی را که به عزت این ملت چشم طمع دوخته‌اند و آتش فتنه را شعله‌ور ساخته‌اند، اگر بر ظلم و تجاوز خویش اصرار دارند، خودت ریشه ظلم‌شان را بخشکان و کیدشان را به خودشان بازگردان.
نقشه‌های شوم‌شان را باطل و هیبت دروغین‌شان را در هم بشکن.
و بارالها!
آن بزدلان مزدوری را که هنوز در کنار دشمن وطن خویش ایستاده‌اند، اگر در دل‌شان روزنه‌ای از نور باقی است، به راه حق هدایت فرما.
چشمانشان را به حقیقت باز کن، دل‌هایشان را از وابستگی و ترس پاک ساز و آنان را به صف مدافعان عزت و استقلال این ملت بازگردان.
و اگر آگاهانه راه خیانت را برگزیده‌اند، میان آنان و توطئه‌هایشان فاصله انداز و شرشان را از سر این ملت کوتاه گردان.
خدایا!
افغانستان ما را سرزمین امن، آباد و سربلند قرار بده.
خون شهدا را ضایع مگردان، آه مادران داغدار را بی‌پاسخ مگذار و آینده این ملت را با عزت، ایمان و آزادی رقم بزن.
آمین یا رب العالمین.

زموږ انګلیسي ویبپاڼه: