Browsing Category

لنډې کیسې

ترپرون پورې

د ارګ تر شا اسمان د لوګي په تورو، سوځېدلو ټوټو وېشل شوی و. داسې ښکارېده لکه چا چې په باروتو څېرلی وي. له لرې د راکټونو درانده غږونه راتلل؛ لومړی به یو ګونګ غرهار پورته شو، بیا به د…

خاموشه محروميت

نادر په خپلو پټيو ګرځېده، باد يې پېکی پرله واړاوو، چې په سرور يې سترګې ولګېدې، سرور خېشاوه کوله، په خوښۍ يې ور غږ کړ: - زه بيا راغلم! سرور په خوښۍ د تندي خولې پاکې کړې او ور…

ژوند

ډيره موده کېده چې مونږ سره ګاونډيانې وو د هغې په وينا شپږشپیته کلنه وه. مهربانه وه ،هميشه به یې منظم کالي په ځان و، هر وخت به چې ورسره مخامخ شو م له خندا نه په ډکه خوله به یې…

شلیدلی بوټ

حامد بهیر موچي یې سپین سروېز بوټ مخ ته ورکېښود، ده راپورته کړ، په کڼدلو ځایونو یې گوتې ووهلې، موچي ته یې وکتل او ویې ویل: "شا ته دې یې چرم هم ورکړ؟" موچي کلوله څنگ ته کېښوده،…

دوه ملګرې

له مخه یې ويښتان ور ټول کړل. يو ځل بیا فکر يوړه. هغه وخت زه څومره عجيبه وم، دننه څومره کمزورې او ناامنه وم... کتابونه مې ولې لوستل؟ ايا هغه وخت رښتيا هم پکې خوشاله وم، که مې…

ساړه

یخ مې په مخ داسې رالګیږي لکه اغزي چې ورڅخوې. د مازدیګرني لمر پیکه وړانګې په پناه کېدو دي. لس دقيقې به کیږي چې جانباز کاکا یې روغتون ته وړی دی. د کرکټ لوبې ته ناست وم، لاندې د دوی…

دوه شپې ژوند

حاجي ځونډي په خپله سره کړې اوږده ږیره کې ګوتې تېرې کړې، ته وا په سپږمو یې د نکریزو بوی ننوت؛ پوزه یې پورته کش کړه، بیا یې مخامخ ډنګر سړي ته، چې سر یې ځوړند نیولی و، وکتل: — معلم…

پام

ما به فکر کاوه رښتیا یې هم مور ډېره یادېږي کله چې به ورسره مخ شوم سر به یې ځوړند و، یا به یې تر ډېره پر دېوالي ساعت سترګې خښې وې او یا به یې چې خبرې راسره کولې لنډې به وې د هو،…

زینې

نیمه شپه وه. د تاشکند هوا ملایمه لګېده. ښځې سا نیولې خپل بکس له ځانه سره د هوټل پر زینو پاس کشاوه. نا معلوم کس او ځاې ته یې ښکنځلې کولې: - پر پدر مو لعنت شه په دې زینو. ځوان سور…