لنډې کیسې

د پتلون لۀ جيب نه مې موبايل راواخيست، د سهارشپږ نيمې بجې وې، قدمونه مې ګړندي کړل چې اوس کاستر راڅخه لاړ نه شي، زۀ د ژورناليزم پوهنځي محصل وم،تر پوهنتونه دوه موټره لار وه، وړو…

کوټه نیمه له ښځو ډکه ده، ماشومان د میندو په موبایلونو سره راټول دي، پیغلې او ښځې یو ځای ناستې دي، زه چې نه له ښځو سره د ناستې جرئت لرم او نه له ماشومانو سره د لوبو، د دروازې سره په…

روایت واقعی از قربانیان جهل به نام شرف در روزگار قدیم، زمانی که هشت یا نه ساله بودم ، (شصت و چند سال پیش ) پدرم ولسوال نهرشاهی ولایت بلخ بود. او مردی بود که آباد…

د يوې ګورې ونې د لوړې څانګې په سرکې يوه پاڼه راټوکيدلې وه، لومړی شمال، لومړی باران او لومړۍ ږلۍ همدې خوړلې وه، خو دا چې غاړه يې نرمه وه هیچا هم ماته نه کړای شوه، بلکې لا به يې…

نن یې یوه کم‌عمره ښځه بیړنۍ خونې ته راوستله. راضیه نومېده. قصداً یې تېزاب څښلي وو. د روغتون فضا بدله شوه؛ ډاکټران، نرسان، عاجله څانګه… هر څه په حرکت کې وو. موږ د طبابت له…

د مرغومي شپږمې په مناسبت --- سوزېدلې میرمن هریپور کیمپ کې یو موسم داسې و چې له تېز باران سره به شدید باد هم لګېده. باد به د خیمې پټې پورته کړې، اوبه به راننوتلې…

زندگی را همیشه آسان بگیر که آسان شود؛ هرقدر سخت بگیری، سخت می‌شود. این قانون زندگی است. یک فرد هر صبح با حالِ بد بیدار می‌شد. هنوز آفتاب کامل بالا نیامده بود که با فکرِ کمبودها،…

صبح سردی بود، حدود ساعت هفت، که هنوز آسمان کاملاً روشن نشده بود. صدای بی‌قراری پرنده‌ها سکوت زمین و آسمان را برهم زده بود. هر لحظه صدای‌شان بلندتر می‌شد؛ انگار برای پیدا کردن غذا…

 تیرماه و آخر سال بود، روز های امتحانات سالانه نزدیک  و نزدیکتر می شد. آفتاب گرمای ملایم و لذتبخش داشت. برگهای درختان اکاسی کنار سرک ها متمایل به زرد شده ، چنان می نمود که  فصل…

نن مې یو ځل بیا له یوې دردمنې، خو د ښکلو سترګو له انجلی سره مخه وشوه. شبینه درې ورځې کېږي سې کلینیک ته راځي. هر ځل سې وینې، د هغې په خبرو او په څېره کې د ستړیا یوه داسې پرده خوره…