لنډې کیسې

د اګست میاشتې اروا له غرمې مخکې آره سو  ته ورسیدو؛ خو څه باندې دوه ګړۍ په رنسانس ماڼۍ پسې لالهانده شوو، چې ونزویلایی لیکوال، میګل اوتر سیلوا  ، د توسکان  په لیرې کلیواله سیمه کې…

د تل په څېر د ښار ټول څراغونه یو یو په ګلېدو وو، خو زما د خونې کړکۍ لا هم د څراغ په تته رڼا کې پټه وه، په ښار وژونکي خاموشي خوره وه، ځای ځای سپین ستوري په اسمان کې نڅېدل، زه تر…

سلګونه میله لوړه ژوره لاره می طي کړه پلي له کلو بانډو تیر اوو کلونه وروسته د کلی کور په لیدو می سترګی لګیدی له ستوماني مي سپری دیوال ته خوار ولی که خوار وجود تم کړ د لمر وروستې…

کله کله به مې د کور مخ ته په وړوکې پارک کې ليدله چې په لرګينې څوکۍ به یوازې  ناسته وه. عمر يې د اويا او پنځه اويا تر مينځ و . نورانۍ څيره يې درلوده, په سپين خامک کړي پرتوګ او…

د جوارو شين فصل باد ته نڅيده، په لوړو بوټو کې په شنو لباسونو پټې غوټۍ ښکاريدې، تور وېښته ترې راځوړند وو، له يوې نيمې غوټۍ څادر وا شوی و، دانې پکې لکه غاښونه شکاريدل، لکه خندا چې…

سړی تر ما مخکې روان دی. له شا کټ مټ د اتل په شان ښکاري، پلنې اوږې، خرمایي څڼې، او هماغسې په ټینګو او لویو ګامونو تګ. زه بې اختیاره خپل ګامونه چټکوم. اتل خو نه شي کېدای… خو څوک دی…

څه موده وړاندې مې خپله لنډه کیسه «داغونه» زما ګران دوست ، هڅاند او پېژندل شوی لېکوال ته واستوله، چې د ورتساپ پرهفې ادبي مجلې کې ېې خپره کړي چې دی ېې دمدیریت چارې پر مخ وړي . له…

لاره ډېره اوږده وه. نږدې له كوره يې تر راكړل شوي ادرسه دوه – دوه نيم ساعته په چټك ترين كې واټن و. له دې مخې يوازې د كار او دندې په فكر كې وم؛ خو د دې لپاره چې لاره لنډه كړم؛ نو…

دې سهار له هغه پرونیو او بل پرونیو سهارونو څخه توپیر درلود. د اسمان مخه سپینو وریځو نیولې وه او داسې ښایسته ورښت و، چې مخامخ ونې، بوټي او مرغې یې وینځلې وې او هر څه ډېر ګلالي…

سیګل مرغه راته نژدې په ډیره کښیناست. لکه شمال چې ورپو کړي، د سینې سپینې بڼې یې ببرې شوې. ګردۍ ګردۍ بې بڼو سترګې یې راته بې ازاره وایسیدې. داسې احساس مې کاوه لکه په پردیسۍ کې…