ادب

کله چې لمر د غرو ترشا خپل طلايې رنګه ژېړه پرده کې خپل تېز اورنی رنګ او زر زري شغلې را ونغاړي، او د حرارت آغېز د ځمکي له اوږو کم سي، د برقي انرژی چېنه يې د شپې د قدمونو په سايې وچه…

ماښام لمونځ مې د مور په کوټه کې وکړ، هوا ګرمه وه د انګړ غولې کې په فرش کیناستم،له څراغ منګس تاویدل،اسمان ته مې سترګې پورته کړې پام مې شو چې یو ستوری به ډیرې چټکتیا سره د نورو ستورو…

مرغان لاهم الوت کوي اوبه بهېږي لمر راختلی ونې شنې دي سپوږمۍ رڼا کوي ستوري ځلېږي او موږ موږ لاهم تنفس کوو دا پدې مانا ده چې ژوند لاهم دوام لري. او تر څو چې ژوند وي، موږ اړ…

زه درته څو کرښې لیکم ددی کرښو هر توری به تاته دا ډاډ درکوي چې زه په هر حالت کې درسره یم! ګرانې! دا تل په یاد ولره چې ته یوه نانځکه نه یې چې د المارۍ په یو کونج کې کیښودل شې او له…

 د امیر کروړ «اتل»، د لنډيو «موزیګی»؛ په فلکلور کې د جنسيتي تبعيض ضد نريټيف د افغانستان په ډېری فرهنګي او حتی فلسفي حوزو کې په تاريخي لحاظ ښځې په اکثره متنونو کې حاشيې ته شوې،…

خپل بوټان پښو کوم او د ژوند په اوږده لاره ځمه زه ژوندۍ یم او ژوند د ژوند کولو ارزښت لري دومره مزل کوم چې د ژوند کاڼه غوږونه زما د پښو ټکا واوري. زه پوهېږم چې ځینې وختونه بوټان…

د لويو شاعرانو يوه شخصیتي ځانگړنه لویه شاعرانه استغنا او له شعر سره داسې ژوره مینه وي، چې په هيڅ شي يې نه بدلوي. د بيدل په اړه ليکل شوي دي، چې مغلي شهزاده دربار ته ور وغوښت چې د…

د استاد صدیق پسرلي نهم تلین (زما یوه لنډه خاطره او د استاد پسرلي څو شعرونه)  »صدیق پسرلی مړ نه دی، د هندو کش په تړو کې کیندل شوې مجسمه ده.»  (استاد سعدالدین شپون)   پرون…

پوهیږم ! چې ته دومره هم بد نه یې ستا سړه سیلۍ په شدت واره وروي پوهیږم چې ولي واوره ځمکي ته په نڅا، نڅا راځي پوهیږم د واوري دا نڅا  د بهار د راتلو غږ حس کوي پوهیږم ما ستا ښه…

هوا سړه او سپینه واوره ده، کړکۍ ته نږدې ولاړه او تریخه قهوه مې په لاس ده، پلي کسان وینم، هر څوک ځانته درد لري، خپله بوختیا او خپلې وسوسې ورسره دي، ذهنونه ستړي، زړونه زخمي او ژبې…