اجمل پسرلی

سیګل مرغه راته نژدې په ډیره کښیناست. لکه شمال چې ورپو کړي، د سینې سپینې بڼې یې ببرې شوې. ګردۍ ګردۍ بې بڼو سترګې یې راته بې ازاره وایسیدې. داسې احساس مې کاوه لکه په پردیسۍ کې چې یو څوک راپیدا شوی وي… زمان کله ناکله دریږي، ما ورته کتل…

له څو ورځو راهیسې د ډاکټر راوتلې سترګې زما له مخې نه لرې کیږي، خو نن چې ارواپوه ته روان یم د ډاکټر سترګې داسې راته ایسي لکه راپسې چې وي. اونۍ مخکې د دریم ځل لپاره ډاکټر ته ورغلم ورته ومې ویل: -لومړی ځل چې مو دوا راکړه څو ورځې ښه وم بیا…