اسمان به ړنګ وي دقدم لاندې به ځمکه نه وې هغه ورځ مه راولې خدایه چې ادکه نه وي. مور د مینې هغه ستر سمندر دی، چې څپې یې د مهربانۍ تر پایه نه رسېږي. هغې د خپل ژوند هره خوښي قربان کړې، تر څو د خپلو اولادونو په شونډو موسکا وویني. مور هغه رڼا … Continue reading آدبي نثر-ادکه