اگر پر داشتم، می‌پریدم از هیاهوی این زمین، از دلتنگی‌های نکبت‌بارش، از رنج‌های بی‌شمارش. پرواز می‌کردم دور و دور در ژرفای آسمان. می‌چیدم لبخند را از لب ابرها، نور را از دل خورشید، آرامش را از سکوت ستاره‌ها، و می‌ساختم آشیانه‌ام را با نغمه‌های آرامش، در دل مهتاب مهتابی که بی توقع نور می بخشد، … Continue reading از خاک تا آسمان