چه تراژدی باشکوهی‌ست خندیدنِ من، خندیدن تو، خندیدن ما در صحنه‌ای به نامِ زندگی میانِ انبوه نگاه‌های قضاوت‌گر… چه نمایشِ جذاب و دیدنی با دیالوگی ساده: “من دختــــــرم!” سزاوارِ بازی‌کردن این صحنه‌ام. فقط بگذار نقشم را خوب بازی کنم، حتی اگر روبه‌رو شوم با تماشاچیانِ بی‌احساس و کف‌زدن‌های قلابی! فقط بگذار در سکوت صحنه هم … Continue reading خندیدن ما